Chapter 22. To Relatives

Hindi agad ako nakaimik.

"A magandang tanghali po!" nagbow ako. Syet. Ito ang unang pagkakataon na ipinakilala ako ng girlfriend ko sa mga magulang niya. Mali ito! Mali.. :-[

"Sayo din, hijo. Halika, kumain muna tayo." nauna naman sila. At nilapitan ako ni Keli.

"Don't worry, hindi nila iniisip na boyfriend kita." tiningnan ko lang siya. "Pero alam nila, na matagal na akong may gusto sayo." thump.thump.thump. Bigla ko namang naramdaman ang pag iinit ng mga pisngi ko.

"Tara."


Madaming nakahandang pagkain, parang talagang pinaghandaan. At medyo naiilang pa ako dahil palagi akong nginingitian ng mga magulang ni Keli. Parang lang din silang si Keli. Hindi ko matukoy kung mga fake ba ang mga ngiting yun. At sa tuwing iniisip ko na natutuwa sila sakin, nagiguilty ako. :-[


"Ah." bigla akong natigil sa pag inom ng tubig. Nasa balcony ako at mga bandang alas 3 na din.

"Salamat nga po pala sa tanghalian." ngumiti ako. Napapangiti ako sa mga ngiti niya. Asan na ba si Keli?

"Salamat din. Nang dahil sayo kaya dumalaw samin si Keli." nagtaka naman ako sa sinabi niya. "8 yrs na syang hindi tumitira dito. Dumadalaw na lang sya."

"Bakit naman po? May problema po ba?" nginitian lang niya ako.

"May mga bagay na dapat nating tanggapin kung wala na tayong magagawa. Si Keli, gusto ko syang maging masaya." hinawakan niya ang kamay ko. "Sa ngayon, ikaw lang ang kukumpleto sa kasiyahan niya." bigla naman akong kinabahan.

"Ma? Andi?" napatingin kami.

"Hija." kiniss sya ni Keli. "O sige maiwan ko na muna kayo."

Pinanood lang ni Keli ang mama niyang umalis habang ako naman e pinapanood sya.

"Mamimiss ko si mama." sabi niya.

"Bakit ba ayaw mo dito tumira." di parin sya lumilingon sakin.

"Nga pala, Andi. Dito ka muna hanggang bukas. Di mo kasi mapapaayos ang kotse mo dito." nagulat naman ako. Kaya agad akong lumapit sa kanya.

"Hindi maaari yun!" nakangiti lang sya. Biglang pumasok sa isip ko 'to. "Pinlano mo 'to no!?"

"Waa maghahapunan na. Kaya ayaw ko sa farm e. Palagi na lang akong nabubusog." iniwan naman niya ako.

Agh. Bakit ba di ko naisip yun? Una sa lahat. Hiningi niya na maging gf ko sya for 30 days. Tapos aabcent sya for 2 days. Asa pa ako!? E ang desperada ng babaeng yan. Agh.


"Ito ang magiging kwarto mo, Andi." namangha naman ako sa laki ng kwarto ko. Astig. 8)

"Punta na akong kwarto ko a."

Umalis naman sya. Tiningnan ko ang kabuuan ng kwarto. Maganda. Kahit walang aircon, malamig parin. Malaki din, gaya ng ineexpect mo sa kwarto ng mayaman. Kung ganito pala kaganda dito, e bakit ayaw  tumira ni Keli dito ???

Hanggang sa di ko na namalayang nakatulog na pala ako.



5th day


"Goodmorning Andi!" nagulat naman ako kay Keli na nasa kama ko at sobra pa ang lapit sakin. "Kain na!" inabot niya sakin ang breakfast.

"Thank you." sabi ko sabay takip ng bibig. Shet namumula pa ata ako! :-[

Tapos nakangiti pa sya. "Wag mo nga akong tingnan ng ganyan! >:("

"O sige. Pagkatapos mo dyan, mag-ayos ka. May pupuntahan tayo para di ka mainip. Maghihintay ako sa baba." tiningnan ko lang sya.

Napaisip naman ako dun sa sinabi niya ??? Sabi niya may pupuntahan kami? E saan naman kaya yun?

Matapos ko ngang kumain, agad akong pumuntang banyo para magsipilyo. Paglabas ko naman, may dalwang maid na sa kwarto ko. Yung isa para iligpit ang tray at pinagkainan ko. At yung isa ang may dala ng mga kakailanganin ko. Personal belongings at mga damit pang alis. ??? Parang.. pinaghandaan talaga.

Pagbaba ko naman ng hagdan, parang naman akong isang prinsesa na inaabangan ng mapapangasawa ko at ng mga magulang nito. Napakamot ako ng batok sa naisip ko. Nakangiti silang lahat sakin. Ang bading pati nung iniisip ko.. (T.T  )

"Ahm, Keli, Saan ba talaga tayo pupun--"

"Pangako po, iingatan ko ang sarili ko!" medyo nagulat ako sa biglaang paglink niya sa braso ko. "..lalo na't kasama ko naman po si Andi." naramdaman ko naman ang biglang pagtibok ng puso ko dahil sa mga malalagkit niyang tingin.

"Sige po, mauna na po kami! Tara na, Andi." narinig ko pang tumawa si Keli.

Habang may hinahanap siya ay malalim naman ang iniisip ko tungkol sa mga nangyayari. May di talaga ako naiintindihan e. Tumitibok ng mabilis ang puso ko na ang weird. Namumula ako kahit ilang beses na naman akong nakipagtitigan sa iba't ibang babae. Isa na lang.. :-/ at iisipin ko ng nahuhulog na talaga ako sa kanya.

"Dito tayo sasakay a! :)" mabuti na lang at di pa nararamdaman sa kanya yun.


"Waa! Ang hangin!" baliw na talaga ang babaeng to. Ang bilis ko na ngang magpatakbo pero di man lang sya natatakot. At natutuwa pa kamo! Tss..

"Ang saya, Andi!" medyo napahigpit ang yakap niya sakin kaya medyo hininaan ko ang pagpapatakbo ng bike. "Bakit?"

Nakaupo siya sa likod ko at nakayakap sakin. Biglang tumahimik ang paligid.

"Dinala mo ba talaga ako dito para maipakilala sa mga magulang mo?" hindi agad sya sumagot. Tapos.. lumuluwag pa ang pagkakayakap niya sakin. Nailang ata sya sa tanong ko.

"Galit ka ba?" katahimikan.

Napatingin ako sa paligid, nasa tabi kami ng sapa. Sabi niya diretsuhin ko lang ang daan, at pagmay nakita daw akong puno ng acasia, saka daw ako tumigil.

"Gustong gusto ko ang lugar na'to. Madami akong nakaraan dito. Nakaraan na ang sarap balikan. Masaya ako kahit malimit akong mag-isa. Magbike, mangisda, manghuli ng mga alitaptap.. lahat ng yun hindi na pwedeng balikan."

"Bakit naman?" tanong ko ng walang kasiguraduhan kung gusto ko nga ba ng dahilan.

 Yung lugar kasi..

"Madami kasing nangyari, dahil din dito kaya nasira ang paniniwala ko."

Di ko masyadong narinig ang sinabi niya, basta bigla na lang akong tumigil. Tulala ako sa puno ng acasia..

"I think we're here.." nakatingin parin ako sa punong yun habang bumaba ng bike. Pati si Keli nakatayo na..

"Madami tayong alaala sa buhay, minsan gusto na nating kalimutan na lamang ang mga 'to kesa ang masaktan, pero.. minsan gusto din nating bumalik. Dahil hindi maitatanggi.. dahil sa alaalang yun.. nabuo kung sino ka ngayon." napatingin ako sa kanya. Hindi siya nakatingin sakin pero para bang para sakin ang mga salitang binitawan niya.


"Ang punong yan..




maganda parin hanggang ngayon." parang hindi naman yun ang gusto niyang sabihin.

"Naghihintay na sila satin." ngumingiti na naman siya.

Habang naglalakad lakad kami, unti unti namang naiiba ang daan. Dumadami ang tao at..

"Nasa bayan na tayo!" nakangiti siya. "Kaya mamimili muna tayo." kinindatan pa niya ako. Mamaya pa e kinuha niya sakin ang bike at may dumating pang van.

"Hi, Keli!" napalingon naman ako. At :o

"Namiss kita ate Nea!" ang babaeng nasa harap ko. :o "Ah. Andi, meet Nea De Guzman, ang pinsan ko." Siya!? Siya ang Student Pres. nung highschool ako. Sabi na! Ang lugar na'to..





dito ako lumaki!